Beelden in de Week 2026

Op de kampeerbeurzen in Dusseldorf en Stuttgart weet ik intussen aardig de weg, als ik daar met de camper aankom. Er zijn plekken voor de pers gereserveerd en daar rijd ik zo naar toe. Na accreditatie uiteraard. Maar in Essen, waar ik vrijdag 27 februari naar toe rijd, was ik niet eerder met de camper. Hier geen verkeersborden met een camper of Presse. Even bellen leert dat ik P2 moet hebben, het enige nummer dat niet op de borden staat. Dan maar naar P1, dat zal er wel naast liggen. Nou nee, maar een vriendelijke parkeerwachter wenkt mij uit de rij: "Weg vervolgen, na het viaduct direct links." En zo sta ik nu tussen de campers en een enkele caravan op P2 in Essen. Standhouders, bezoekers, pers. Morgen bezoek ik de beurs.

Deze week wandelden wij met vrienden op het Boetelerveld. Het is het enige natte heide- en veengebied van Salland en uniek in Nederland. In een ver verleden zag een groot deel van Salland er zo uit en het werd, als kaal en arm gebied, door de Heidemij in cultuur gebracht. Dit deel is dat bespaard gebleven omdat na de watersnoodramp in 1953 alle materieel naar Zeeland werd verplaatst en niet meer terugkwam. Nat was het er zeker.

Van het "Vier Zussen" project is een expositie ingericht met de naam "Verbinden" in de Grote Kerk in 's-Hertogenbosch. Afgelopen zaterdag bezochten we die met een aantal mensen. Inge, derde van de vier zussen, was bereid haar perspectief op het verleden met de bezoekers te delen. Een bijzondere ontmoeting voor de bezoekers en zeker ook weer voor mij. En als je dan met zulke grote letters bent aangekondigd toch ook goed te zien hoeveel mensen de moeite nemen de foto's te gaan bekijken. Op de foto samen met Inge Mous.

De carnavalsoptocht in Wouw is voor veel Wouwenaren een gebeurtenis om naar uit te kijken. In opdracht van de regionale weekkrant De Bode maakte ik fotoreportages in Moerstraten zaterdag jl. en Wouw vandaag.  In Moerstraten was het alleen maar zonnig, in Wouw was er aan het einde van de optocht regen. Toeschouwers schuilen hier onder de luifel van het restaurant De Huiskamer van Wouw. Dat vroeger een andere naam had, zoals nog steeds goed is te zien.   

Op 7 februari jl. werd het nieuwe Nederlands Fotomuseum in het gerenoveerde voormalig pakhuis Santos in Rotterdam heropend. Een goede reden om daar met ons fotoclubje een bezoek te brengen en van de fotografie te genieten. Niet alleen de mooie exposities en open ateliers zijn een bezoek waard. Het hele gebouw ademt over al haar zes verdiepingen industriële schoonheid uit. De bijgaande foto zal de komende jaren dan ook duizenden malen door bezoekers gemaakt gaan worden schat ik in. 

Zaterdag jl. ging het nieuwe Nederlands Fotomuseum in Rotterdam open. Vandaag waren wij er met de Huiskamer Fotogroep - althans drie van de vijf. Het Santos-gebouw is schitterend van buiten, maar eenmaal in het museum is het al even prachtig. Er is veel gedaan om het karakter van het gebouw te houden zoals het was. Verbeterpunten voor de bezoeker zijn er nog wel. De kluisjes zijn onhandig, de laatste twee treden naar de ruimte van de kluisjes gaan valpartijen opleveren en het restaurant bovenin is alleen in het weekend open - dat kost onnodig veel omzet. In het Museumtijdschrift las ik een kritisch artikel van een kunsthistoricus over de Eregalerij, nu ook weer in het nieuwe museum te zien. Ik ben benieuwd of het Fotomuseum daar een reactie op gaat geven. Binnenkort treedt er een nieuwe directeur aan, de vorige spande intussen een rechtszaak aan tegen haar ontslag. Die dient in mei, als ik het goed heb. Een dunne schaduw over een verder schitterend museum. Met ook lege ruimten, zoals j...

Na dagen met koude en miezerig weer werd dit weekend zonnig en droog weer voorspeld. Tijd om met fotomaat Willem een wandeling te maken en vogels te spotten in het Zeelandse. De wandeling planden wij rond Willemstad aan het Volkerak. De route langs veel provinciale wegen viel tegen maar het uitzicht en de vogels in de Zeeuwse wateren vergoedden veel. Op de foto het Volkerak.