Week 36 - Willem

De voorgenomen overheidssteun van circa 2 miljard euro aan Tata Steel Nederland voor de overstap naar schonere staalproductie is een van de meest betwiste onderwerpen in het Nederlandse industriebeleid. In mijn ogen is het een slechte zaak. Onafhankelijke economen en onderzoeksinstituten (zoals ESB en SOMO) waarschuwen dat de kosten door extra subsidies voor netwerkkosten en energie veel hoger kunnen uitvallen. Bovendien ontstaat het risico op een 'subsidiefuik', waarbij de overheid moet blijven bijspringen als de markt voor groen staal tegenvalt.

Tata Steel Nederland maakt deel uit van het Indiase conglomeraat Tata Group. Waarom neemt het winstgevende moederbedrijf de verduurzaming niet zelf op zich, in plaats van de Nederlandse belastingbetaler daarvoor te laten opdraaien?

Omwonenden en milieuorganisaties wijzen op de langdurige overlast en gezondheidsrisico's door de uitstoot van fijnstof en schadelijke stoffen. Het is lang niet zeker dat de voorgestelde tussenstappen (zoals een tijdelijke overstap op aardgas) snel genoeg voldoende gezondheidswinst opleveren.

Elke euro aan belastinggeld kan maar één keer worden uitgegeven. Twee miljard euro kan ook worden geïnvesteerd in woningbouw, zorg, onderwijs of verduurzaming van sectoren die meer bijdragen aan de Nederlandse samenleving.